บทที่ 8 บทที่8 ใช้ลิ้นปาด....

 บทที่8

ใช้ลิ้นปาด....

วันนี้พวกเราได้พักผ่อนกันช่วงเย็นมีงานเลี้ยงเล็กๆ ของทีมงานฉันเลยพาพี่ตะวันมาทำความรู้จักกับทุกคน ทีมงานชุดนี้ค่อนข้างสนิทกับฉันเพราะเราทำงานร่วมกันเกือบทุกงาน

“คุณตะวันดูท่าจะหวงน้องสาวมากเลยนะคะ”

“ครับ”

ทำไมฉันรู้สึกร้อนผ่าว พี่ตะวันเขาหวงฉันแบบไหน ฉันนั่งมองน้ำมะพร้าวที่พี่ตะวันสั่งมาให้ ส่วนเขาดื่มไวน์กับพี่ภูริและทีมงาน คืนนี้แค่ดื่มกันเบาๆ เพราะพรุ่งนี้เราต้องรีบไปถ่ายให้ทันแสงแดดยามเช้า

“เฮ้! ทางนี้!!” ภูริตะโกนเรียกชายหนุ่มเจ้าของรีสอร์ตที่กำลังเดินหากลุ่มทีมงานอยู่ ชายหนุ่มจึงโบกมือและเดินเข้ามาทักทาย

“ทุกคน นี่ฮาวายเพื่อนผม มันเป็นเจ้าของเกาะนี้”

“เจ้าของเกาะ!!” ทีมงานทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน ชายหนุ่มจึงยิ้มให้ทุกคนจนมาหยุดอยู่ที่สาวน้อยจันทร์เจ้า

“สวัสดีครับ พี่เป็นแฟนคลับเราอยู่นะ”

“สวัสดีค่ะ เป็นเกียรติมากเลยค่ะ” ฉันยิ้มให้พี่ฮาวายคนบ้าอะไรหล่อ รวย เฟอร์เฟคหันกลับมาฉันก็ต้องหุบยิ้มและก้มลงไปดูดน้ำมะพร้าว สายตาก็หันไปมองกุ้ง หอย ปู ปลาเพราะพี่ตะวันมองหน้าฉันอยู่ 

“นี่พี่ชายของน้องจันทร์เจ้าตอนนี้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้อง ถ้ามึงอยากได้น้องมาถ่ายโปรโมทที่นี่ลองคุยกับพี่ชายน้องดูได้”

“สวัสดีครับ ผมฮาวาย^^”

“ครับ รู้แล้วไม่ต้องพูดซ้ำก็ได้”

ดูเหมือนว่าตะวันจะไม่ค่อยจอยกับงานเลี้ยงเล็กๆนี้ จันทร์เจ้าจึงชวนตะวันกลับมานอนพักเพราะเธอต้องตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว กลับมาถึงห้องพักเธอก็รีบอาบน้ำมาสก์หน้านอนเล่นเกมจนชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำ ผิวขาวๆ ของเขามันทำให้เธอร้อนวูบวาบจนต้องพลิกตัวไปอีกฝั่ง

“พรุ่งนี้ถ่ายกี่เซต”

“2ค่ะ ช่วงเช้าถ่ายเก็บแสง ช่วงเย็นถ่ายบนเรือจำลองงานปาร์ตี้ เดี๋ยวจะมีนางแบบกับนายแบบมาสมทบ”

“อือ ขึ้นเรือก็ระวังด้วยอย่าไปยืนหมิ่นนัก”

“ค่ะ”

ฉันอยากจะถามถึงพี่ณิชาแต่ก็ไม่กล้า ตั้งแต่พี่ตะวันกลับมาฉันไม่เห็นเขาคุยโทรศัพท์หรือพูดถึงพี่ณิชาเลย ไหนว่าเรียนจบจะแต่งเลยไง

วันต่อมา

///ตะวัน///

เช้านี้ผมตื่นมาดูจันทร์เจ้าถ่ายแบบ ชุดเดรสสีขาวกระโปรงยาวใส่หมวกใบใหญ่ถือว่าน่ารักมาก ชุดว่ายน้ำมีชุดคลุมก็โอเคไม่น่าเกลียดเกินไป

“น้องสาวน่ารักนะครับ”

ผมหันไปมองเจ้าของรีสอร์ตที่สะเหล่อเดินเข้ามาผมจึงพยักหน้าส่งๆ ไป ผมดูสายตามันออกมันต้องคิดจะจีบจันทร์เจ้าแน่ แต่ฝันไปเถอะแค่หน้าตาดี รวย ดูมีชาติตระกูลไม่ได้การันตีว่ามันจะนิสัยดีสักหน่อย

“คุณตะวันพอจะเช็กคิวให้ผมได้ไหม ผมอยากได้น้องจันทร์เจ้ามาถ่ายโปรโมทเกาะของผม อาทิตย์หน้าก็ได้ครับ”

“เต็มครับ”

“อาทิตย์ถัดไปล่ะครับ”

“เต็มครับไม่อยากรับงานซ้อน”

“ช่วงสิ้นเดือนล่ะครับ”

“เดือนนี้เต็มทั้งเดือนครับต้องขอโทษด้วย เดือนหน้าจันทร์เจ้าก็ต้องไปเรียนงานคงรับได้น้อยลง ผมไม่อยากให้น้องสาวเสียการเรียน” ผมหันไปมองหน้าไอ้ขี้ตื้อนี่แต่สายตามันบ่งบอกถึงความกวนตีนผมมาก มึงไอ้คนนิสัยไม่ดี

“พัก10นาที คุณภูริเตรียมเลยครับเซตต่อไปบิกินี่”

“ฮะ!! อะไรบิกินี่อะไรจันทร์เจ้า!” ผมหันไปถามน้องสาวที่กำลังรับชุดบิกินี่สีฟ้ามาถือไว้

“พี่ตะวันเป็นอะไรคะ แบรนด์วาริสเป็นสปอนเซอร์เรื่องชุด ไม่ว่าหนูจะถ่ายรายการอะไรหรือถ่ายสินค้าอะไรหนูก็ต้องใส่ชุดที่แบรนด์วาริสส่งมาให้”

“เรื่องนั้นรู้แต่ทำไมต้องใส่บิกินี่ด้วย!”

ทีมงานทุกคนมองหน้ากันจันทร์เจ้าจึงหันไปขอโทษทุกคนและลากแขนพี่ชายออกมาโดยมีรอยยิ้มของฮาวายที่ดูจะสนใจสองพี่น้องคู่นี้เหลือเกิน

ผมถูกน้องสาวต่างสายเลือดลากมาด้านในเธอต่อว่าผมที่ผมไปพูดแบบนั้น การมาถ่ายที่ทะเลมันเลี่ยงไม่ได้เลยที่ต้องใส่บิกินี่ ผมได้ยินแบบนี้ก็อยากจะกลับไปไล่ดูตารางงานของเธออีกรอบ หลังจากนี้อย่าหวังว่าจะได้ใส่มันอีก และงานที่ต้องนุ่งน้อยห่มน้อยอย่าหวังผมจะไม่รับมันเด็ดขาด!!

หลังจากถ่ายช่วงเช้าเสร็จแล้วทีมงานก็ให้ผมพาเธอมาพักผ่อน บ่ายสองทีมงานจะมาตามไปแต่งหน้าอีกที ผมกลับมานอนเล่นกันอยู่ในห้องเพราะเธอต้องอ่านหนังสือผมเลยอยู่เงียบๆ ไม่รบกวนเธอ

“พี่ตะวันถ้าพี่หิวสั่งอะไรมาทานก็ได้นะคะ”

“พี่ยังไม่ค่อยหิว เราหิวหรือไงพี่จะได้สั่งให้”

ก๊อกๆๆๆ

ผมเดินมาเปิดประตูเพราะคิดว่าเป็นทีมงานมาบรีฟงานให้จันทร์เจ้าแต่กลายเป็นรูมเซอร์วิสนำอาหารและขนมเบเกอรี่ขึ้นชื่อของที่นี่มาเสิร์ฟ

“ไม่ได้สั่งนะครับ”

“คุณฮาวายสั่งให้คุณจันทร์เจ้าครับ ทานให้อร่อยนะครับ”

“ฝากขอบคุณ คุณฮาวายด้วยนะคะ”

คนที่บอกไม่หิวตอนนี้ทิ้งหนังสือแล้วมานั่งตักเค้กมะพร้าวเข้าปากหน้าตาเฉย ไม่เห็นว่ามันจะน่ากินตรงไหนเลยมีแต่ไขมัน

“อร่อยจัง พี่ตะวันทานไหมคะ”

“ไม่!”

“อ้ามมม อ้ามมม เครื่องบินจะบินแล้วนะ”

ประโยคหลอกล่อที่ตะวันเคยหลอกให้เธอทานข้าวสมัยเด็กๆ ทำให้ตะวันมองดวงตาของเธอ ไม่ว่าตนจะใจแข็งและเย็นชายังไงแต่ถ้าได้เห็นดวงตาคู่นี้ทีไรก็จะต้องยอมเธอทุกอย่าง

“อ้ามม อร่อยไหมคะ”

“อือ ปากเราเปื้อน” ผมใช่นิ้วโป้งเช็ดครีมที่ปากของเธอเบาๆ แต่สิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเธอคว้ามือผมไว้แล้วใช้ปาดงับนิ้วโป้งที่ผมเช็ดครีมให้เธอ ลิ้นเล็กๆ ปาดเข้าที่นิ้วผมหนึ่งทีแต่ผมแทบจะวูบไปทั้งตัว

“เสียดายค่ะ”

0_0!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป